Od 1 stycznia 2011 r. zmieniły się zasady odliczania podatku VAT od samochodów osobowych i niektórych pojazdów samochodowych. Obowiązują ograniczenia w odliczeniu podatku naliczonego.

autkoW okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, wprowadzono jednakowy limit w odliczaniu podatku przy nabyciu niektórych pojazdów samochodowych (konstrukcyjnie zbliżonych do samochodów osobowych) oraz paliw wykorzystywanych do ich napędu tak jak dla samochodów osobowych. Ograniczenia w odliczaniu podatku obowiązują przy nabyciu samochodów osobowych i niektórych innych pojazdów samochodowych. Podatnikowi przysługuje ograniczone prawo do odliczenia podatku, tj. w wysokości 60% (nie więcej jednak niż 6.000 zł):

- kwoty podatku określonej w fakturze lub

- podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub

- kwoty podatku należnego od dostawy towarów dla której podatnikiem jest ich nabywca.

Ograniczenia te dotyczą:

• samochodów osobowych oraz

• niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (w tym tzw. samochodów z „kratką”), z wyjątkiem:

1) pojazdów samochodowych spełniających wymagania, tj.:

a) mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van,

b) mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punku podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu, a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków,

c) które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków,

d) które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

2) pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.;

3) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeśli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

4) przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

a) odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub

b) oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystywania na te cele przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Ograniczenie to (z ww. wyjątkami) ma zastosowanie też do:

a) ww. samochodów i innych pojazdów samochodowych użytkowanych na podstawie

umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze (dopuszcza się wyjątek dla umów zawartych przed 1 stycznia 2011 r., na określonych warunkach),

b) importowanych ww. samochodów i pojazdów, z wyjątkiem gdy te samochody i pojazdy są przedmiotem działalności podatnika, o której mowa wyżej w pkt 4,

c) nabytych lub importowanych części składowych zużytych do wytworzenia przez

podatnika i pojazdy zostały zaliczone przez podatnika do środków trwałych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Do usługobiorców użytkujących pojazdy samochodowe, o których mowa powyżej, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze – zawartej przed dniem 1 stycznia 2011 r. – w stosunku do których na dzień 31 grudnia 2010 r. przysługiwało im prawo do odliczenia – nie stosuje się ograniczenia w odliczeniu podatku w wysokości 60% (nie więcej jednak niż 6.000 zł).

Podatnikowi przysługuje odliczenie podatku w pełnej wysokości od czynszu (rat) lub innych płatności wynikających z takiej umowy, jeśli:

- w tej umowie zawartej przed dniem 1 stycznia 2011 r. nie dokonano zmian po dniu 31 grudnia 2010 r. oraz

- umowa ta została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 r.