Stephen Curry i Kevin Durant, dwaj byli koledzy z drużyny, którzy w 2016 roku stworzyli jeden z najgroźniejszych duetów strzeleckich w historii NBA, zmierzą się w środę, 11 listopada, o 21:30 czasu wschodniego (ET). Będzie to ich pierwsze spotkanie w tym sezonie, a jednocześnie niemal dziesięciolecie od chwili, gdy zaczęli razem dominować w lidze. Obaj zawodnicy mają po 38 lat i wciąż grają na najwyższym poziomie.
Kiedy Curry i Durant połączyli siły dekadę temu, ich współpraca zapowiadała dynastię, która mogła rywalizować z Chicago Bulls Michaela Jordana. Obaj byli już wcześniej MVP i królami strzelców. W sezonie 2016-17 Golden State Warriors ruszyli z wynikiem 20-3, a krytycy tak bardzo byli pod wrażeniem ich dominacji, że nazywali ten duet „nie fair”.
Od tamtych czasów wydarzyły się dwie kluczowe rzeczy. Po pierwsze, partnerstwo Curry’ego i Duranta rozpadło się szybciej, niż ktokolwiek się spodziewał. Po drugie, obaj utrzymali elitarną formę znacznie dłużej, niż ktokolwiek przewidywał.
Pierwsza z tych kwestii jest dobrze znana. Po dwóch mistrzostwach i zerwanym ścięgnie Achillesa wędrowny Durant opuścił Zatokę San Francisco i rozpoczął nowy etap w Brooklyn Nets. Tymczasem Curry stał się jedną z najważniejszych ikon w historii NBA w obrębie jednego klubu.
Druga kwestia została przyćmiona przez rekordową długowieczność LeBrona Jamesa. Gdy James pobijał kolejne rekordy i grał nadal po czterdziestce, Curry i Durant rozwijali się w późnych fazach kariery w sposób, jakiego niewielu supergwiazdom udało się dokonać przed nimi.
Curry odtwarza formę sprzed dziesięciu lat
Curry wchodzi w mecz z Rockets ze średnią 30,6 punktu na mecz i skutecznością 45,6% za trzy punkty. To najlepszy dowód na powiedzenie, że strzelanie pomaga dobrze się starzeć. Dwukrotny MVP rzuca w tym sezonie więcej trójek na mecz i z wyższą skutecznością niż w sezonie 2016-17, swoim pierwszym u boku Duranta.
Innymi słowy, tylko jeden zawodnik w historii NBA osiągnął na przestrzeni całego sezonu podobną liczbę trójek (4,7 na mecz) i skuteczność (45%). Tym zawodnikiem był sam Curry, podczas swojego jednogłośnie wybranego MVP sezonu 2015-16.
Status najlepszego strzelca w historii to nie jedyny powód jego długowieczności. Pomagają mu także kondycja fizyczna, umiejętność prowadzenia piłki, opanowanie i komfort w systemie Golden State. Wszystko to pozwala mu utrzymywać równą, wysoką formę.
Trener Warriors Steve Kerr powiedział w tym tygodniu: „Ciężka praca i dobre geny. [Curry] ma ciało, które wytrzymuje obciążenia. Ale na to też sobie zapracował treningiem siły, kondycją, jego poziom fizyczny jest po prostu niesamowity. To wspaniałe, że w wieku 38 lat wciąż robi to, co robi”.
Być może najważniejszą zmianą w stylu rzutów Curry’ego jest to, jak rzadko dziś tworzy trójki sam. W sezonie MVP 2016 aż 55% jego trójek było asystowanych przez kolegów. Ten wskaźnik systematycznie rośnie od pięciu lat i w tym sezonie osiągnął rekordowe 74%.
Curry stopniowo zrezygnował z najbardziej efektownych rzutów, czyli trójek po driblingu czy rzutów z kontrataku, na rzecz rzutów z podania. Oczywiście, wciąż musi bardzo ciężko pracować przed złapaniem piłki, by uwolnić się spod czujnej obrony.
Ciągłe gorące strzelanie Curry’ego i zdolność Golden State do jego wspierania sprawiają, że przełamuje typową krzywą wieku w sposób, jakiego nie widziano wcześniej. Jego efektywność, mierzona wskaźnikiem PER (player efficiency rating), przez większość lat trzydziestych nieznacznie przewyższała wyniki porównywalnych rozgrywających, takich jak Hall of Famers John Stockton i Steve Nash oraz przyszli członkowie Galerii Sław Chris Paul i James Harden.
Obecny start sezonu stawia Curry’ego zupełnie poza konkurencją. Jego PER wynosi 33,9 i przewyższa wyniki w wieku 38 lat takich zawodników jak James (23,9), Kareem Abdul-Jabbar (22,7), Tim Duncan (22,6) i Michael Jordan (20,7).
Należy się spodziewać regresu, a być może nawet znaczącego, gdy sezon będzie się rozwijał, dlatego obecnych wyników Curry’ego nie można brać za pewnik. Choć to młodsi gracze, Luka Doncić i Victor Wembanyama, zdobyli najwięcej uwagi w kontekście nagrody MVP, Curry zasługuje na miejsce w tej rozmowie dzięki swojemu błyskotliwemu startowi i bilansowi Warriors, mimo poważnych problemów zdrowotnych.
Wartość Curry’ego dla Warriors wykracza daleko poza jego występy na parkiecie. Klub nie mógłby jednak oczekiwać lepszego zwrotu z dwuletniej umowy o wartości 116 milionów dolarów, którą przedłużył we wrześniu. Kontrakt ten obejmie także sezon, w którym Curry skończy 40 lat, a Golden State ma pełne podstawy, by wierzyć, że przewyższy Stocktona jako najbardziej produktywnego rozgrywającego, który grał po przekroczeniu tej granicy wieku.
Stabilne punktowanie Duranta i jego potencjalny awans w historii
Patrząc na podstawowe wskaźniki, kariera Duranta od rozstania z Curry’m była mniej szczęśliwa. Podczas gdy Curry umocnił pozycję legendy Zatoki San Francisco i poprowadził Warriors do mistrzostwa w 2022 roku, Durant przechodził z Nets do Phoenix Suns, a obecnie gra w Rockets. Od chwili zerwania ścięgna Achillesa w finałach 2019, w ostatnim meczu w barwach Warriors, 16-krotny Gwiazdor Meczu All-Star nie dotarł już do finałów konferencji.
Lata trzydzieste Duranta wciąż są niezwykłe. Dokonał on najbardziej udanego powrotu po zerwaniu Achillesa w historii NBA, a wciąż należy do najbardziej produktywnych skrzydłowych ligi w swoim wieku, zbliżając się do czterdziestki.
„Chciałem tylko dociągnąć do 10 lat – powiedział Durant wcześniej w tym sezonie. – Słyszy się statystyki o tym, jak krótkie jest życie zawodnika NBA. Wziąłem to sobie głęboko do serca na początku i chciałem po prostu podchodzić do każdego dnia, jakby miał być ostatnim. … Po 10 latach chciałem to ciągnąć tak długo, jak tylko się da”.
W poprzednim sezonie Durant zdobył miejsce w drugiej drużynie All-NBA, notując średnio 26 punktów, 5,5 zbiórki i 4,8 asysty w barwach Rockets. Podobnie jak Curry, Durant zawdzięcza swój późny sukces przede wszystkim kunsztowi punktowania, a w sezonie 2025-26 był bliski osiągnięcia elitarnego wyniku 50/40/90 w skuteczności rzutów. Jego wskaźnik PER w poprzednim sezonie wyniósł 21,1 i był trzecim najlepszym wynikiem w historii skrzydłowych w wieku 37 lat, za Jamesem (26,2) i Karlem Malonem (24,7).
Krzywa PER Duranta od momentu powrotu po kontuzji Achillesa wypada korzystnie na tle Jamesa i Malone’a, a wyraźnie przewyższa Dirka Nowitzkiego. Stosunkowo łagodny spadek formy sugeruje, że Durant ma przed sobą jeszcze kilka lat gry na wysokim poziomie.
Choć Houston wyraźnie ograniczyło jego rolę na początku tego sezonu, by stworzyć bardziej zbalansowany atak, Durant notuje średnio 21,0 punktu, 6,3 zbiórki i 3,5 asysty. Jeśli utrzyma obecne tempo, może jeszcze w tym sezonie wyprzedzić Kobe Bryanta i zająć czwarte miejsce na liście najlepszych strzelców w historii NBA.
Co więcej, Durantowi brakuje 5559 punktów, by wyprzedzić Kareema Abdul-Jabbara i zostać drugim najlepszym strzelcem w historii ligi, zaraz za Jamesem. Aby odrobić tę stratę, musiałby zdobywać średnio 20 punktów na mecz i zagrać jeszcze około 280 meczów. To trudne, ale nie niemożliwe.
Przy obecnym tempie punktowania i przy względnie dobrym zdrowiu Durant mógłby wyprzedzić Abdul-Jabbara w wieku 42 lat. Dla porównania, James obecnie gra swój sezon w wieku 42 lat w barwach Philadelphia 76ers. Nawet jeśli Durantowi nie uda się dogonić Abdul-Jabbara, powinien zbliżyć się do Malone’a w klasyfikacji na trzecie miejsce do wygaśnięcia obecnego kontraktu po sezonie 2027-28.
Gdy Warriors Curry’ego w środę zagrają w Houston z Rockets Duranta, to spotkanie będzie faktycznym dziesięcioleciem ich partnerstwa z 2016 roku. Po tylu latach Warriors wciąż marzą o kolejnym głębokim biegu w play-offach, a Rockets zbudowali wokół Duranta wystarczająco młodego talentu, by gonić za własnymi celami. Choć koniec tej współpracy jest coraz bliżej, na razie nie widać go na horyzoncie.